Freze-Torna Kompozit İşlemi

 

Freze-torna, dönen bir iş parçasının merkezi etrafında yüzeylerinin frezelenmesi olarak tanımlanır.

 

Freze-torna yöntemleri genellikle geleneksel frezeleme veya tornalama işlemleriyle işlenen şekillerden önemli ölçüde farklı olan eksantrik şekilleri işlemek için kullanılır. Bu yöntem yüksek bir metal çıkarma oranı ve mükemmel talaş kontrolü sunar.

 

Dönme esnasında freze radyal olarak beslenerek silindirik yüzeyler işlenebilir.

 

Freze bıçağını aynı anda iki yönde hareket ettirerek millerdeki kamlar gibi eksantrik yüzeyler işlenebilir.

İki eksenden fazlasında hareket etmek, helisel enterpolasyon yeteneğine sahip araçlar gerektirir.

 

Konikleri işlemek için beş eksenli harekete ihtiyaç vardır.

 

Karmaşık profillerin (örneğin türbin kanatlarının) frezelenmesi-tornalanması, iş parçasının iki veya üç eksende, takımın ise bir veya iki eksende hareket etmesiyle, aynı anda beş (veya dört) eksen boyunca hareket etmeyi gerektirir.

 

Türbin kanatları gibi parçalar, freze bıçağını iki eksenden fazla ilerletirken iş parçasının döndürülmesiyle işlenebilir.

 

 

I Freze-Torna İşlem Seçimi

 

1. Yüz Frezeleme-Tornalama - 4/5 Eksen

Dış çap işleme için birincil yöntem.

 

+ Kısa alet çıkıntısı

+ Daha küçük takım çapı/düşük tork

+ Dış çap/uzun parçalar

+ Kontur kesimi

- Doğal olmayan silindirik yüzeyler

- İç çap tornalama

 

▲ Dış Çap İşleme

 

2. Çevresel Freze-Torna – 3/4 Eksenler

Prensip dairesel enterpolasyon frezelemeye (iç/dış) benzerdir, ancak freze-tornada hem iş parçası hem de freze bıçağı döner. Esas olarak iç çap işleme için kullanılır.

 

+ İç çap işleme

+ Silindirik yüzeyler

+ Dar oluklar

+ Diş açma frezeleme

+ Dairesellik

- Kontur kesimi

- Daha büyük çap/yüksek tork

- Uzun çıkıntı

 

    

▲ İç Çap İşleme

 

 

II Freze-Torna Nasıl Uygulanır

 

1. Takım pozisyonu – Dikdörtgen uç/Silecek

Freze bıçağı pozisyonu

 

▲Freze Kesici Pozisyonu

 

Kesme Genişliği

 

▲Kesme Genişliği

 

1=İlk kesim

2=İkinci kesim

 

Yüzey frezeleme-tornalama işlemlerinde, freze bıçağı ile iş yüzeyi arasında doğrusal temas oluşturmak için bir silici uç kullanılır ve bu sayede parçanın silindirik kısmının işlenmesine olanak sağlanır.

 

İşlenen yüzey dışbükey olduğundan, silgi düz olmalı, taçlı olmamalıdır. Freze bıçağının tüm genişliğini kaplamak için en az iki kez ofsetlenmelidir: ilk ofset (Ew1), iş parçasının ilk dönüşü sırasında meydana gelir ve ardından ikinci kesme için Ew2'ye geçer.

 

2. Frezeleme Kesici Pozisyonu – Yuvarlak Uç/Silme Olmayan

 

 ▲ Freze Kesici Pozisyonu

 

▲ Karşılık gelen ae/DC grafiği

 

Freze-torna işleminde mümkün olan en düz yüzeyi işlemek için, etkili freze çapının (DC) %40'ından daha az bir kesme genişliğine (ae) sahip küçük çaplı bir freze kullanmak en iyisidir.

 

Ancak, optimum üretkenliğe ulaşmak için ae'nin artırılması gerekir. Bu, aşağıdaki parametreleri artırarak yapılabilir:

 

- Takım çapı

- Radyal kesme derinliği – ae/DC

 

Kabul edilebilir bir tepe yüksekliği elde etmek için freze bıçağının merkezden kaydırılması gerekir. Kaydırma ae'ye bağlıdır ve ilgili ae/DC çizelgesinden bulunabilir.

 

3. Ofset ve Kesim Genişliği

 

Silecek Ekleme Genişliği

 

▲ Silecek Ek Parçası Genişliği

 

Kesme Genişliği

 

▲ Kesme Genişliği

 

 

Frezeleme bıçağı çapından daha geniş yüzeyler işlenirken, kesici başlangıç ​​pozisyonunda tutulmalı ve daha sonra eksenel olarak istenen uzunluğa hareket ettirilmelidir, ancak her bir devir aez1'in %80'ini geçmemelidir. 90 derecelik bir omuz gerekiyorsa, takım ikinci pozisyona Ew2 hareket ettirilmelidir.

 

4. Yem İlkeleri

Freze-tornalama işleminde, freze bıçağı iş parçasına radyal olarak beslenmelidir. İş parçası hızı, uç için önerilen diş başına beslemeye karşılık gelmelidir. Takım eksenel olarak çıkmalıdır.

 

▲ Yem İlkeleri